Bir gün, market alışverişinde abur cubur reyonunda giderken, çocukken yediğin ve uzun zamandır yemediğini fark ettiğin bir çikolata görürsün. Ambalajı bile seni çocukluğuna götürür. Tadı, kokusu seni o zamanlara ışınlar sanki. Belki bir okul bahçesine, belki bir kış günü yürüdüğün o sokaklara. O an ne olduğunu tam anlayamazsın ama için bir garip olur. İşte o, kendine dair unuttuğun küçük bir şeyi hatırladığın andır.
Hayat çok hızlı. Koşuyoruz. Yapılacaklar listesi, alarm saatleri, mesaj bildirimleri, “şunu da halletmeliyim”lerle geçen günler. Bu koşturmada, kendimizle ilgili minicik ama çok kıymetli şeyleri unutuyoruz. Hangi çiçek kokusunu sevdiğimizi, hatta ne yemeyi sevdiğimizi. Hangi şarkıyı dinlerken içimizin titrediğini ve hangi tatil sabahında kendimizi gerçekten huzurlu hissettiğimizi…
Ama iyi haber şu: bunlar hiçbir yere gitmiyor. Sadece, biraz tozlanıyorlar. Ve biz ne zaman durup içimize bakmayı seçersek, o an yeniden canlanıyorlar.

Neyi Sevdiğini En Son Ne Zaman Düşündün?
Küçükken belki de en çok yağmurdan sonra sokağa çıkmayı severdin. Toprağın kokusuna karışan serinlik seni mutlu ederdi. Şimdi ise yıllardır sadece pencereyi kapatmakla meşgulsün. Belki de çocukken yazın buz gibi bir şeftaliyi ısırmak seni tarifsiz bir neşeye boğardı. Şimdi onu market arabasına bile koymayı unutuyorsun.
Kendine şu soruyu sor: Gerçekten neyi seviyorum? Ve cevabını illa büyük şeylerde arama. Belki de sabah kulağına gelen kuş sesini, lavanta kokusunu, ya da yeni yıkanmış çarşaflarına sarınmayı.

Hangi Koku Seni Zaman Yolculuğuna Çıkarır?
Koku hafızası, insanın en derin hatıra kutusu. Bazı kokuların adı bile yoktur ama bir anda o kokuyu ilk duyduğun ana ışınlanırsın. Fırından yeni çıkmış kek, babanın traş losyonu, anneannenin yaz sabahlarında sürdüğü o eski kolonya.
Kendine biraz zaman ver. Belki bir sabah kahveni içerken, belki duş alırken. Nefes al. Ne hissediyorsun? Sana huzur veren kokuları hatırla. Ve onları tekrar hayatına kat. Bir lavanta buketi, bir tarçınlı mum, belki de eski bir parfüm.

Neyin Seni Rahatlattığını Hatırla
Kimi insan için bir battaniyeye sarılıp film izlemek, kimi için tek başına yürüyüşe çıkmak, mumve güzel kokular eşliğinde bir duş almak, belki de sadece el yazısıyla bir deftere içini dökmek.
Ama zamanla bu rahatlatan şeyler “lüks”e dönüşüyor. Sanki sadece işi biten, sorumlulukları tamamlayan hak ediyor gibi…
Hayır.
Sen şimdi de hak ediyorsun.
İçini ısıtan şeylere vakit ayırmak için izin istemene gerek yok. Kendine iyi geleni bilmek ve ona dönmek, yaşamla bağını yeniden kurmaktır.

Kendine Dönmenin Küçük Yolları
- Çocukluğundaki en sevdiğin tatlıyı yap.
- Yıllar önce çok sevdiğin bir şarkıyı aç.
- Pencereden dışarı bakarak kahveni yudumla, sadece bak.
- Sevdiğin ama unuttuğun bir rengi tekrar kıyafetlerinde kullan.
- Seni geçmişe götüren bir parfümü al ve kullan.
Unuttuğun şeyler senin içinde bir yerlerde duruyor. Belki yorgunluktan seslerini duyamıyorsun, ama onlar hâlâ senin bir parçan. Sadece tekrar hatırlamaya ihtiyacın var.
Hayat bazen hep daha fazlasını yapmamızı bekliyor gibi. Ama asıl olan, bizi biz yapan şeylere tutunmak. Kendimize dair küçük ama kıymetli şeyleri hatırlamak, içimizdeki o sıcak evi yeniden bulmak gibi. Belki de o küçük şeyler sayesinde, büyük fırtınalara bile dayanıyoruz.
Bugün sadece kendin için bir şey yap. Unuttuğun ama seni gülümsetecek bir şeyi hatırla.
Çünkü sen, o küçük şeylerle bütünsün. Ve bu bütünlük, her şeyden değerli.
Okuduğun için teşekkür ederim. Bir sonraki yazı da görüşmek üzere.
Limon, okyanus, lavanta, gül, kiraz çiçeği, çay ağacı kokuları seni bir yerlere götürecekse ya da içine dönmek istersen, bu aromaların duş filtresini alabilirsin. Hem suyun tazelenir hem de sen.


